سابقه زراعت زعفران به بيش از 2500سال قبل برمي گردد. اين گياه ظاهراً بومي يونان و مناطق مديترانه اي است، ولي عده اي بر اين اعتقادند كه رويشگاه اوليه زعفران در دامنه كوههاي زاگرس بويژه ناحيه الوند در ايران بوده است. هر چند در گذشته اين گياه در ايران مركزي كشت مي شده در حال حاضر زراعت آن به جنوب خراسان و چند نقطه ديگر كشور در فارس، كرمان و يزد محدود شده است

به طور سنتي آبياري مزارع زعفران محدود به چهار آبياري مي باشد، اما در فاصله ماههاي مهر و ارديبهشت نياز آبي زعفران مانند هر گياه ديگر بايد تامين گردد. طول دوره هاي رشد اوليه، توسعه، مياني و نهايي زعفران به ترتيب 105،55،30و 30روز بوده و ضرايب گياهي در اين مراحل4/0./. ،85./.و 55./. برآورده شده است